“Φόβος Κανένας” όσο υπάρχουν δημιουργοί σαν τον Γιάννη Φαρσάρη

Ένας από τους ανθρώπους που με βοήθησαν όταν εξέδωσα ηλεκτρονικά τις Κλεφτές Ματιές ήταν ο Γιάννης Φαρσάρης. Αυτό που έκανε μοναδική εκείνη την βοήθεια ήταν ότι ο Γιάννης δε με γνώριζε προσωπικά.

Γνωριστήκαμε ηλεκτρονικά και πριν καν ωριμάσει η γνωριμία μας, μου πρότεινε να συμμετάσχω στην συλλογή Δήγμα Γραφήςτο πρώτο συλλογικό και ελεύθερο ηλεκτρονικό βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. Ένα χρόνο αργότερα, μάλιστα, διακρίθηκε και στα e-Awards 2012 στην κατηγορία “Συγγραφικό Έργο”.

Ήταν άλλη μια πρωτοπορία του Γιάννη, ο οποίος έγινε γνωστός με το πρώτο βιβλίο του, το Johnnie Society, που ήταν το πρώτο ατομικό ηλεκτρονικό βιβλίο που κυκλοφορούσε δωρεάν στο διαδίκτυο.  Read more

Παρουσίαση διηγημάτων στον Πολυχώρο “7ος”

Πολύ πριν δημοσιευθεί οτιδήποτε δικό μου, έγραφα μικρές ιστορίες που ανέβαζα εδώ και εκεί στο διαδίκτυο και σε τοπικές εφημερίδες. Χάρη στην ευγενική φιλοξενία της Ρενάτας Βαλμά, παρουσιάσαμε κάποιες από αυτές τις ιστορίες στον όμορφο πολυχώρο της, στο Σύνταγμα, με φόντο τον Παρθενώνα.

Τις ιστορίες έντυσε με την εξαιρετική φωνή του ο ηθοποιός Δημήτρης Κοτζιάς. Read more

“On Writing” του Stephen King: η Βίβλος των επίδοξων συγγραφέων

Η αγορά του βιβλίου στην Ελλάδα είναι μικρή και μάλλον μικραίνει ακόμα περισσότερο. Αυτό δεν έχει αποτρέψει όσους έχουμε το σαράκι -ή το ψώνιο, ό,τι προτιμάς- να γράφουμε με την ελπίδα μια μέρα να ζούμε από αυτό για να γράφουμε ακόμα περισσότερο.

Ένα μεγάλο μέρος των επίδοξων συγγραφέων καταφεύγει σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής ή σε βιβλία συγγραφικής αυτοβοήθειας. Προσωπικά, δεν παρακολούθησα ποτέ κάποιο σεμινάριο και τα πρώτα βιβλία για την τέχνη της συγγραφής τα διάβασα φέτος. Η ανάγκη να γράφω μου δημιουργήθηκε πολύ νωρίς, στο Δημοτικό, οπότε δεν ένιωσα ποτέ ότι έπρεπε να κάνω κάτι ιδιαίτερο γι’ αυτό πέρα από το να διαβάζω. Όντας μοναχοπαίδι με άφθονο ελεύθερο χρόνο, κατάπινα τα λογοτεχνικά βιβλία με την ίδια δίψα που κάποιος κατεβάζει ένα λίτρο νερό μετά από γυμναστική.

Read more

Φόνος 5 Αστέρων: μια ανορθόδοξη κριτική.

Δε θα σου πω ψέματα, εδώ υπάρχει conflict of interest. Την Έλενα Ακρίτα την γνωρίζω προσωπικά και είμαστε και οι δύο συγγραφείς της Διόπτρας. Η φράση της για το Μυστικό του Λεβάντε κοσμεί το εξώφυλλό του βιβλίου, το οποίο η ίδια στήριξε πάρα πολύ. Θα μπορούσα λοιπόν να γράψω ένα τρομερό εγκώμιο για το δικό της βιβλίο, να το διαφημίσω όσο μπορώ και να κάνω ευτυχείς και την Έλενα και τους ανθρώπους της Διόπτρας. Και ακριβώς αυτό θα κάνω, αλλά για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω. Read more

Ένα απόγευμα στο Λονδίνο με τον Σαλμάν Ρούσντι.

Δεν έχω διαβάσει κάποιο βιβλίο του Rushdie. “Τα Παιδιά του Μεσονυκτίου” (Midnight’s Children), όμως, με περιμένουν. Είναι το επόμενο βιβλίο στη λίστα μου και αυτό για το οποίο κέρδισε το Booker Prize το 1981, για να ακολουθήσουν μια σειρά από άλλα βραβεία. Όταν είδα ότι θα έρθει στο Λονδίνο για μια συζήτηση στο Barbican Centre, δεν το πολυσκέφτηκα. Έκλεισα εισιτήριο και πήγα. Read more

LBF15: Ημέρα τρίτη. Πνευματικά δικαιώματα, δημόσιες βιβλιοθήκες, νέα επιχειρηματικά μοντέλα και διεθνείς αλλαγές.

Η τελευταία μέρα στο London Book Fair είναι πάντα πιο ήσυχη από τις άλλες, πράγμα θετικό όταν είσαι απλός επισκέπτης, αφού βρίσκεις πιο εύκολα θέση στις συζητήσεις και στα σεμινάρια.

Το πρώτο σεμινάριο αφορούσε τεχνικά θέματα του βιβλίου και συγκεκριμένα το νέο, και για πρώτη φορά παγκόσμιο, σύστημα ταξινόμησης βιβλίων, το Thema. Σε απλά ελληνικά, είναι αυτό που ξέρεις ως “Κατηγορία: Ρομαντικό” ή “:Ιστορικό Μυθιστόρημα” κλπ. Σχεδόν κάθε χώρα αυτή τη στιγμή χρησιμοποιεί διαφορετικά (πχ BIC στην Αγγλία, BISAC στην Αμερική) με αποτέλεσμα βιβλία που κυκλοφορούν διεθνώς να κατηγοριοποιούνται διαφορετικά και, κατ’ επέκτασιν, να δημιουργούνται διάφορα προβλήματα στην ανακαλυψιμότητά τους (discoverability).

Read more

O Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής καταγγέλλει τα βιβλιοπωλεία Ιανός και Public.

Είδα αυτές τις δύο ανακοινώσεις σχετικά με τη συμπεριφορά της εργοδοσίας των δύο βιβλιοπωλείων και θεώρησα υποχρέωσή μου να τις αναπαράξω για τον εξής λόγο: Read more

4 άνθρωποι του βιβλίου μιλούν για την ελληνική αγορά ebooks

Πρόσφατα αγόρασα κάποια ελληνικά ebooks, με τα οποία είχα πρόβλημα 1) λόγω της δικής μου αμέλειας, 2) λόγω της μη φιλικής προς το χρήστη τεχνολογίας του DRM (Digital Rights Management). Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τον όρο, το DRM είναι μια τεχνολογία που χρησιμοποιούν όσοι διαχειρίζονται ηλεκτρονικά προϊόντα προστατευμένα με πνευματικά δικαιώματα (βιβλία, μουσική, ταινίες κλπ) με σκοπό να περιορίσουν τη χρήση και αναπαραγωγή τους.

Θέλησα να μάθω λοιπόν περισσότερα για την ελληνική αγορά και έτσι έκανα τις ίδιες πέντε ερωτήσεις σε τέσσερις ανθρώπους του βιβλίου:

  • το Μάνο Νικολόπουλο, Digital Marketing Executive των Εκδόσεων Διόπτρα
  • το Νίκο Πασχαλάκη, CEO του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου myebooks.gr
  • το Μιχάλη Καλαμάρα, ιδρυτής και διαχειριστής του Ηλεκτρονικού Αναγνώστη
  • την Ιωάννας Τσαγκαράκη, βιβλιοαναναγνώστρια  Read more

Οι λόγοι της λύσης του συμβολαίου μου με τις Εκδόσεις Λιβάνη. Ή αλλιώς, ένας οδηγός επιβίωσης για νέους συγγραφείς.

Να διευκρινίσω πριν αρχίσω ότι αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό ούτε να διαπομπεύσει ούτε να εκδικηθεί για κάτι τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη, με τον οποίο έλυσα τη συνεργασία μου την προηγούμενη εβδομάδα. Τα κίνητρα είναι ξεκάθαρα και είναι η επιθυμία μου να πω μια ιστορία που μου στοίχισε χρόνο και χρήμα και να κάνω γνωστές στους αναγνώστες και σε επίδοξους συγγραφείς κάποιες πρακτικές που δεν είναι ούτε μεμονωμένες ούτε τυχαίες. Read more

3 χρόνια “Κλεφτές Ματιές”

Πριν τρία χρόνια ακριβώς, ξύπνησα ενθουσιασμένος και, πριν προλάβω καλά καλά να ανοίξω το μάτι, άνοιξα τον υπολογιστή. Είχα αγωνία. Λίγο πριν κοιμηθώ, είχα προγραμματίσει ένα ποστ για την πρώτη μου (αυτο)εκδοτική προσπάθεια, τη συλλογή διηγημάτων Κλεφτές Ματιές.

Δεκατρείς ιστορίες, άλλες μικρές, άλλες μεγάλες, άλλες παλιές, άλλες καινούριες. Ξεχώριζε και θα ξεχωρίζει πάντα για μένα το διήγημα “Στιγμές”, το δεύτερο διήγημα που έγραψα ποτέ και το οποίο μου απέφερε έναν έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Read more

tweet_stories: όταν το λακωνίζειν εστί λογοτεχνείν

371 μικροδιηγήματα. Των 140 χαρακτήρων το πολύ. Σαν τουίτς. Σε μια συλλογή. Με τίτλο tweet_stories. Εμπνευστής ο Γιάννης Φαρσάρης. Ποιος άλλος; Διαλέγω τα καλύτερα και σας τα παραθέτω, αλλά καλύτερα να τα διαβάσετε μόνοι σας:

# 014 :
Ντύθηκε το ξύλο κι άγιο νερό τη ράντισε για κατευόδιο. Ήπιε αρμύρα διψώντας ταξίδια. Ναυάγησε στη γη που ρίζωνε κάποτε το σκαρί της.
_Ευρυδίκη Αμανατίδου

# 068 :
Είδε το πεφταστέρι κι έκανε μια ευχή. Ήταν αθεράπευτα ρομαντική. Έτσι, δεν της είπα ότι ήταν ένας έλληνας που έπεφτε από τα σύννεφα.
_δραχμάνινοφ Read more

Η εκδίκηση του βιβλίου – μέρος β’

Είπα, αντί να απαντήσω στα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης, να γράψω ένα καινούριο κείμενο, για να αποσαφηνίσω μερικά σημεία και να θίξω κάποια επιπλέον.
Read more

Η εκδίκηση του βιβλίου – μέρος α’

Μετά από αιώνες, το περιφρονημένο βιβλί αποφάσισε να εκδικηθεί και χρησιμοποιεί γι’ αυτό την τεχνολογία: e-books, e-readers και self-publishing. Είναι τα όπλα του για να ξαναέρθει στο προσκήνιο, με χαμηλότερο κόστος και περισσότερες επιλογές.

Μέχρι τώρα, για να φτάσει το βιβλίο από το συγγραφέα στον αναγνώστη περνούσε από μια εξαντλητική διαδικασία, που περιελάμβανε εκδότες, επιμελητές, τυπογράφους, διανεμητές και βιβλιοπωλεία.   Τώρα αυτή η διαδικασία γίνεται πλέον:

συγγραφέας -> (online βιβλιοπωλείο) -> αναγνώστης. Read more

Contact me