Χρόνια σου πολλά, με το ζόρι.

Είχα ανέκαθεν ένα θέμα με τις “αναγκαστικές” γιορτές, αυτές για τις οποίες δεν χρειάστηκε να κάνεις τίποτα άλλο από το να γεννηθείς ή να βαφτιστείς. Θα προτιμούσα να γιορτάζουμε επιτυχίες, πράγματα για τα οποία παλέψαμε και δικαιωθήκαμε.

Μπορώ να φανταστώ την γκριμάτσα σου αυτή την στιγμή, την βλέπω όλη μου την ζωή.

Ένιγουεϊ. Read more

Έγινες 30, και τι κατάλαβες;

Ήμασταν μικροί και βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε. Πατάγαμε γκάζια, να ξεφύγουμε από μια παιδική και εφηβική ηλικία που λες και ήταν ντροπή να την ζούμε. Καπνίζαμε για να το παίξουμε μεγάλοι, πίναμε καφέ, καβαλάγαμε μηχανάκια, οδηγούσαμε αυτοκίνητα χωρίς δίπλωμα. Ήρθαν τα 18 και νιώσαμε, προς έκπληξή μας, πως ήμασταν ήδη ενήλικοι. Πέρασαν από τότε 12 χρόνια (12 χρόνια, ρε φίλε!) και γίναμε 30. Και τι καταλάβαμε; Read more

Τι προβλήματα αντιμετωπίζει ένας ξένος όταν θέλει να έρθει για διακοπές στην Ελλάδα.

Ναυάγιο, Ζάκυνθος © gozakynthos.gr

Από χθες έχω καταλάβει γιατί η Ελλάδα δεν θεωρείται σοβαρός τουριστικός προορισμός από κανένα μεγάλο πρακτορείο. Ναι μεν έρχονται εκατομμύρια τουρίστες, αλλά οι περισσότεροι έρχονται με πακέτα που περιλαμβάνουν τα εισιτήρια και τη διαμονή. Οποιοσδήποτε θελήσει να ξεφύγει από αυτό, αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα να βλαστημήσει την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισε να κάνει διακοπές στην Ελλάδα.

Read more

Η άχαρη αιωνιότητα της Δευτέρας

Δευτέρα. Η πρώτη μέρα της εβδομάδας σύμφωνα με το διεθνές πρότυπο ISO 8601, η δεύτερη σύμφωνα με τα παραδοσιακά ημερολογία του Χριστιανισμού, του Ιουδαΐσμού και του Ισλάμ. Όπως και να το κοιτάξεις, ένα είναι το σίγουρο: είναι πάντα η μεγαλύτερη και η χειρότερη μέρα της εβδομάδας.

Read more

Ο δρόμος για το Ελ. Βελ. και το ηθικό δίδαγμα

Γύρισα πάλι στο Λονδίνο. Στη βροχή, την ψυχρούλα, τον άστατο καιρό. Από την Αθήνα. Από τη λιακάδα, τη ζέστη, τα δροσερά βράδια στη βεράντα. Ξέρεις όμως κάτι; Δεν λυπάμαι καθόλου. Απεναντίας, χαίρομαι. Χαίρομαι γιατί αυτά τα λίγα (πλέον) καλά που έχει η Ελλάδα είναι το δόλωμα για να σε παρασύρει σε έναν ωκεανό γεμάτο από στραβά, παράλογα και τραγικά πράγματα. Κι αυτό το κατάλαβα τώρα για πρώτη φορά.

Read more

“O συνάδελφος λείπει με άδεια”

Μία από τις πιο κλισέ ατάκες που ακούς στις συναλλαγές σου με το δημόσιο. Είναι μια ατάκα αφοπλιστική. Δεν αφήνει περιθώρια για μανούβρες. Άμα λείπει ο συνάδελφος, “ο μόνος που ασχολείται με το θέμα”πολύ απλά δεν μπορείς να εξυπηρετηθείς. Πολύ απλά πρέπει να ξαναπάς όταν ο σοφός και παντοδύναμος συνάδελφος επιστρέψει από την άδειά του.

Κι όμως. Σήμερα έσπασα το σύστημα. Βρήκα την απάντηση που ξεκλειδώνει τις πόρτες, που θέτει σε κίνηση τα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Read more

Contact me