Χριστουγεννιάτικο απόσπασμα από “Το Μυστικό του Λεβάντε”

Τον υπόλοιπο Δεκέμβρη οι Ζακυνθινοί όμηροι τον πέρασαν στη Λευκάδα, σ’ ένα ωραιότατο ξενοδοχείο, από αυτά που τους είχαν υποσχεθεί οι Ιταλοί: στις φυλακές του νησιού. Εκεί, σ’ έναν στενόχωρο θάλαμο, κάτω από ένα ταβάνι που έσταζε νερά και μ’ έναν περιφερόμενο μεταλλικό κουβά για ουρητήριο, γιόρτασαν τα Χριστούγεννα μακριά από την οικογένειά τους. Το βραστό καλαμπόκι και τα ραπανάκια που τους σέρβιραν βαφτίστηκαν με ευκολία χριστόψωμο και κοτόπουλο αυγολέμονο, για να τηρηθούν οι πατρογονικές συνήθειες και να ξεγελαστούν λίγο ο θυμός και ο πόνος τους. Read more

“1984”: γιατί παραμένει επίκαιρο ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν εβδομήντα χρόνια;

Πριν δύο χρόνια, μου ζήτησαν από τη Lifo να γράψω για ένα αγαπημένο μου βιβλίο. Χωρίς να το πολυσκεφτώ, έγραψα για το «1984» του George Orwell το πιο κάτω κείμενο:

Φαντάσου ένα φυματικό συγγραφέα σε ένα απομονωμένο σπίτι ενός μικρού νησιού της Βόρειας Σκωτίας. Στρίβει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο και δουλεύει ασταμάτητα. Είναι όμως τόσο αδύναμος που δεν κάθεται σε καρέκλα, αλλά είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι του, με τη γραφομηχανή στα πόδια. Read more

H μαγεία του story-telling μέσα από το Game of Thrones

Το story-telling, η εξιστόρηση δηλαδή, είναι, χωρίς καμία υπερβολή, ο συνδετικός κρίκος που κρατάει ενωμένο τον κόσμο μας. Βρίσκεται παντού: στην πολιτική, στην τέχνη, σε διάφορες μορφές θεραπείας και φυσικά, στην καθημερινή συναλλαγή των ανθρώπων.

Το κουτσομπολιό είναι ίσως η πιο απλοϊκή μορφή του, πχ ο Σταμάτης χώρισε με την Άννα, επειδή στο μπάτσελορ είχε πάει με μία χορεύτρια και το ήξερε μόνο ο κολλητός του ο Γρηγόρης, που το κρατούσε μυστικό, μέχρι που τσακώθηκαν για κάτι λεφτά που του χρωστούσε και ο Σταμάτης τον προσέβαλε και από πάνω, οπότε για να τον εκδικηθεί, πέταξε υπονοούμενα στην Άννα.

Η πιο σύνθετη μορφή είναι η ίδια η ιστορία, πχ η ενδιαφέρουσα πορεία των Ελλήνων από την αρχαία ακμή στην σύγχρονη παρακμή. Read more

“Φόβος Κανένας” όσο υπάρχουν δημιουργοί σαν τον Γιάννη Φαρσάρη

Ένας από τους ανθρώπους που με βοήθησαν όταν εξέδωσα ηλεκτρονικά τις Κλεφτές Ματιές ήταν ο Γιάννης Φαρσάρης. Αυτό που έκανε μοναδική εκείνη την βοήθεια ήταν ότι ο Γιάννης δε με γνώριζε προσωπικά.

Γνωριστήκαμε ηλεκτρονικά και πριν καν ωριμάσει η γνωριμία μας, μου πρότεινε να συμμετάσχω στην συλλογή Δήγμα Γραφήςτο πρώτο συλλογικό και ελεύθερο ηλεκτρονικό βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. Ένα χρόνο αργότερα, μάλιστα, διακρίθηκε και στα e-Awards 2012 στην κατηγορία “Συγγραφικό Έργο”.

Ήταν άλλη μια πρωτοπορία του Γιάννη, ο οποίος έγινε γνωστός με το πρώτο βιβλίο του, το Johnnie Society, που ήταν το πρώτο ατομικό ηλεκτρονικό βιβλίο που κυκλοφορούσε δωρεάν στο διαδίκτυο.  Read more

Καμύ: “Ο παραλογισμός είναι παντοδύναμος, αλλά η αγάπη μπορεί να μας σώσει”

Το 1946, ο Αλμπέρτ Καμύ πήγε στη Νέα Υόρκη για να δώσει μια ομιλία στο McMillin Theater μαζί με άλλους δύο συγγραφείς. Την ομιλία του, που ονόμασε “Η κρίση του Ανθρώπου”, παρακολούθησαν 1.200 άνθρωποι. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ελάχιστοι τον είχαν διαβάσει, αφού τα βιβλία του δεν είχαν μεταφραστεί ακόμα στα Αγγλικά. Όσοι τον ήξεραν όμως, γνώριζαν το σκοτεινό και πεσιμιστικό του ύφος μέσα από τον Ξένο και τον Μύθο του Σίσυφου. Με την ομιλία του, μάλλον τους εξέπληξε. Read more

Παρουσίαση διηγημάτων στον Πολυχώρο “7ος”

Πολύ πριν δημοσιευθεί οτιδήποτε δικό μου, έγραφα μικρές ιστορίες που ανέβαζα εδώ και εκεί στο διαδίκτυο και σε τοπικές εφημερίδες. Χάρη στην ευγενική φιλοξενία της Ρενάτας Βαλμά, παρουσιάσαμε κάποιες από αυτές τις ιστορίες στον όμορφο πολυχώρο της, στο Σύνταγμα, με φόντο τον Παρθενώνα.

Τις ιστορίες έντυσε με την εξαιρετική φωνή του ο ηθοποιός Δημήτρης Κοτζιάς. Read more

Ένα απόγευμα στο Λονδίνο με τον Σαλμάν Ρούσντι.

Δεν έχω διαβάσει κάποιο βιβλίο του Rushdie. “Τα Παιδιά του Μεσονυκτίου” (Midnight’s Children), όμως, με περιμένουν. Είναι το επόμενο βιβλίο στη λίστα μου και αυτό για το οποίο κέρδισε το Booker Prize το 1981, για να ακολουθήσουν μια σειρά από άλλα βραβεία. Όταν είδα ότι θα έρθει στο Λονδίνο για μια συζήτηση στο Barbican Centre, δεν το πολυσκέφτηκα. Έκλεισα εισιτήριο και πήγα. Read more

Τo Μυστικό του Λεβάντε – αντί προλόγου

Αύριο κυκλοφορεί “Το Μυστικό του Λεβάντε”, ημέρα που περίμενα πάνω από τέσσερα χρόνια. Αυτό που θα διαβάσεις σε αυτό το κείμενο είναι το πώς γεννήθηκε η ιδέα, πώς φτάσαμε στη σημερινή μέρα και τι θα ήταν καλό να ξέρεις πριν αρχίσεις να διαβάζεις το βιβλίο. Read more

LBF15: Ημέρα τρίτη. Πνευματικά δικαιώματα, δημόσιες βιβλιοθήκες, νέα επιχειρηματικά μοντέλα και διεθνείς αλλαγές.

Η τελευταία μέρα στο London Book Fair είναι πάντα πιο ήσυχη από τις άλλες, πράγμα θετικό όταν είσαι απλός επισκέπτης, αφού βρίσκεις πιο εύκολα θέση στις συζητήσεις και στα σεμινάρια.

Το πρώτο σεμινάριο αφορούσε τεχνικά θέματα του βιβλίου και συγκεκριμένα το νέο, και για πρώτη φορά παγκόσμιο, σύστημα ταξινόμησης βιβλίων, το Thema. Σε απλά ελληνικά, είναι αυτό που ξέρεις ως “Κατηγορία: Ρομαντικό” ή “:Ιστορικό Μυθιστόρημα” κλπ. Σχεδόν κάθε χώρα αυτή τη στιγμή χρησιμοποιεί διαφορετικά (πχ BIC στην Αγγλία, BISAC στην Αμερική) με αποτέλεσμα βιβλία που κυκλοφορούν διεθνώς να κατηγοριοποιούνται διαφορετικά και, κατ’ επέκτασιν, να δημιουργούνται διάφορα προβλήματα στην ανακαλυψιμότητά τους (discoverability).

Read more

LBF15: Ημέρα δεύτερη. Crowdfunding, Κοντσίτα, μεξικάνικη αφήγηση και η Ελλάδα που απουσιάζει πάντα.

Η σημερινή μέρα στο London Book Fair ξεκίνησε με μια συζήτηση για το crowfunding, το νέο τρόπο να μαζέψει κάποιος λεφτά για ένα project, στην προκειμένη την έκδοση ενός βιβλίου, τη μετάφρασή του κλπ. Αυτό που απαραίτητα θα πρέπει να γνωρίζει είναι ότι θα πρέπει να ‘ναι πολύ καλά προετοιμασμένος και να έχει φτιάξει πολύ καλές ανταμοιβές για τους χορηγούς του. Read more

LBF15: Ημέρα πρώτη. Gamification, νέες τεχνολογίες και απολυταρχικά καθεστώτα.

Αν υπάρχει κάτι που ξεκίνησε στο περσινό London Book Fair και συνεχίζεται στο φετινό είναι η επισήμανση με κάθε τρόπο, και σχεδόν σε κάθε ομιλία, ότι η λογοτεχνία πλέον δεν υφίσταται μόνο με τον κλασικό τρόπο, μέσω ενός φυσικού, ή ακόμα και ηλεκτρονικού, βιβλίου. Οι νέες τεχνολογίες, τα ψηφιακά μέσα και οι φορητές συσκευές είναι μέρος της καθημερινότητάς μας και αυτή η παρουσία έχει δρομολογήσει θεμελιώδεις αλλαγές.

Read more

Η παγκόσμια πρεμιέρα της σειράς Wayward Pines. Ναι, ήμουν κι εγώ εκεί.

Μια καμηλοπάρδαλη και ο συγγραφέας Μπλέικ Κράουτς.

Στο κέντρο του Λονδίνου, απέναντι από την Τράπεζα της Αγγλίας, έγινε εχθές η παγκόσμια πρεμιέρα της μίνι σειράς 10 επεισοδίων “Wayward Pines” από την Fox Entertainment με πρωταγωνιστές τον Ματ Ντίλον και την Τζουλιέτ Λιούις και παραγωγό τον Μ. Νάιτ Σιάμπαλαν της Έκτης Αίσθησης. H σειρά βασίζεται στην ομώνυμη τριλογία του Μπλέικ Κράουτς, η οποία στα ελληνικά είναι γνωστή ως “Η Πόλη” από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Read more

Χαμογέλα, ρε… τι σου ζητάνε;

Μία από τις αγαπημένες μου σκηνές στο έργο του μεγάλου και αείμνηστου Χρόνη Μίσσιου στο “Χαμογέλα, ρε… τι σου ζητάνε”, εκδόσεις Γράμματα, είναι η ακόλουθη:

Μια από τις τελευταίες φορές που με μπαγλάρωσαν για τον Άι Στράτη, τα πράγματα δεν είχαν πια την παλιά αγριάδα, τουλάχιστον για μας τις παλιοκαραβάνες που μας ήξερε καλά η ασφάλεια, αλλά ήμουνα για πρώτη φορά τόσο δυστυχής και τσαντισμένος. Το μεσημέρι είχα ραντεβού με την Πελαγία, μια μοδιστρούλα ολάνθιστο περιβόλι… Μου στέρησαν αυτή την αιωνιότητα, ένα όμορφο κορίτσι, θάλασσα, άσε που θα πληγώθηκε γιατί θα νόμισε πως δεν πήγα στο ραντεβού. Μπορεί και να κατάλαβε ότι μ’ έπιασαν. Read more

4 άνθρωποι του βιβλίου μιλούν για την ελληνική αγορά ebooks

Πρόσφατα αγόρασα κάποια ελληνικά ebooks, με τα οποία είχα πρόβλημα 1) λόγω της δικής μου αμέλειας, 2) λόγω της μη φιλικής προς το χρήστη τεχνολογίας του DRM (Digital Rights Management). Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τον όρο, το DRM είναι μια τεχνολογία που χρησιμοποιούν όσοι διαχειρίζονται ηλεκτρονικά προϊόντα προστατευμένα με πνευματικά δικαιώματα (βιβλία, μουσική, ταινίες κλπ) με σκοπό να περιορίσουν τη χρήση και αναπαραγωγή τους.

Θέλησα να μάθω λοιπόν περισσότερα για την ελληνική αγορά και έτσι έκανα τις ίδιες πέντε ερωτήσεις σε τέσσερις ανθρώπους του βιβλίου:

  • το Μάνο Νικολόπουλο, Digital Marketing Executive των Εκδόσεων Διόπτρα
  • το Νίκο Πασχαλάκη, CEO του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου myebooks.gr
  • το Μιχάλη Καλαμάρα, ιδρυτής και διαχειριστής του Ηλεκτρονικού Αναγνώστη
  • την Ιωάννας Τσαγκαράκη, βιβλιοαναναγνώστρια  Read more

Οι λόγοι της λύσης του συμβολαίου μου με τις Εκδόσεις Λιβάνη. Ή αλλιώς, ένας οδηγός επιβίωσης για νέους συγγραφείς.

Να διευκρινίσω πριν αρχίσω ότι αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό ούτε να διαπομπεύσει ούτε να εκδικηθεί για κάτι τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη, με τον οποίο έλυσα τη συνεργασία μου την προηγούμενη εβδομάδα. Τα κίνητρα είναι ξεκάθαρα και είναι η επιθυμία μου να πω μια ιστορία που μου στοίχισε χρόνο και χρήμα και να κάνω γνωστές στους αναγνώστες και σε επίδοξους συγγραφείς κάποιες πρακτικές που δεν είναι ούτε μεμονωμένες ούτε τυχαίες. Read more

3 χρόνια “Κλεφτές Ματιές”

Πριν τρία χρόνια ακριβώς, ξύπνησα ενθουσιασμένος και, πριν προλάβω καλά καλά να ανοίξω το μάτι, άνοιξα τον υπολογιστή. Είχα αγωνία. Λίγο πριν κοιμηθώ, είχα προγραμματίσει ένα ποστ για την πρώτη μου (αυτο)εκδοτική προσπάθεια, τη συλλογή διηγημάτων Κλεφτές Ματιές.

Δεκατρείς ιστορίες, άλλες μικρές, άλλες μεγάλες, άλλες παλιές, άλλες καινούριες. Ξεχώριζε και θα ξεχωρίζει πάντα για μένα το διήγημα “Στιγμές”, το δεύτερο διήγημα που έγραψα ποτέ και το οποίο μου απέφερε έναν έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Read more

tweet_stories: όταν το λακωνίζειν εστί λογοτεχνείν

371 μικροδιηγήματα. Των 140 χαρακτήρων το πολύ. Σαν τουίτς. Σε μια συλλογή. Με τίτλο tweet_stories. Εμπνευστής ο Γιάννης Φαρσάρης. Ποιος άλλος; Διαλέγω τα καλύτερα και σας τα παραθέτω, αλλά καλύτερα να τα διαβάσετε μόνοι σας:

# 014 :
Ντύθηκε το ξύλο κι άγιο νερό τη ράντισε για κατευόδιο. Ήπιε αρμύρα διψώντας ταξίδια. Ναυάγησε στη γη που ρίζωνε κάποτε το σκαρί της.
_Ευρυδίκη Αμανατίδου

# 068 :
Είδε το πεφταστέρι κι έκανε μια ευχή. Ήταν αθεράπευτα ρομαντική. Έτσι, δεν της είπα ότι ήταν ένας έλληνας που έπεφτε από τα σύννεφα.
_δραχμάνινοφ Read more

Τηλεφωνικοί θάλαμοι – βιβλιοθήκες

Η ραγδαία ανάπτυξη της κινητής τηλεφωνίας κατέστησε τους τηλεφωνικούς θαλάµους παντελώς άχρηστους. Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να βρίσκονται σε καίρια σηµεία σε όλες τις πόλεις και σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν εστία µόλυνσης. Στη Βρετανία, το Λος Άντζελες και τη Νέα Υόρκη, όµως, αποφάσισαν να δώσουν νέα ζωή στους παροπλισµένους τηλεφωνικούς θαλάµους, προσπαθώντας να κινητοποιήσουν πολίτες και καλλιτέχνες.
Read more

Βραβείο e-Award 2012 για το “Δήγμα Γραφής”!

Σε μια υπέροχη εκδήλωση, γεμάτη από φρεσκάδα και αστεία απρόοπτα που κράτησαν κάθε τι “στημένο” έξω από την αίθουσα, έγινε εχθές στην Τεχνόπολη στο Γκάζι η απονομή των e-awards 2012, όπου ήταν υποψήφια και το ατομικό “Όσα Χωράει Μια Στιγμή” και το ομαδικό “Δήγμα Γραφής”, στο οποίο συμμετείχα με την ιστορία Τράπουλα Σημαδεμένη.

Read more

Το περιφρονημένο “ηθικό δικαίωμα” στην τέχνη

Είχα την ατυχία σήμερα να δω τη φράση-κλειδί του βιβλίου μου (“Μην κοιτάς ποτέ πίσω, γιατί το μόνο που θα βρεις είναι ό,τι άφησες ή ό,τι σ’ άφησε να φύγει”) σαν τουίτ στο τουήτερ, και αμέσως άναψε κόκκινο. Γρήγορα γρήγορα, εντόπισα στο φέισμπουκ τελικά την πηγή του κακού και άρχισα να αναρωτιέμαι τι δικαιώματα δικαιολογείται να έχει ένας δημιουργός επί του έργου του.

Read more

Contact me