October 2, 2015 stefivos

Ένα βιβλίο σε μεταμορφώνει με τρόπους που δεν μπορούσες ποτέ να φανταστείς

Διαβάζω σχεδόν αποκλειστικά ηλεκτρονικά βιβλία. Ο λόγος είναι εντελώς πρακτικός. Διαβάζω κυρίως όταν είμαι σε μέσα μεταφοράς προσπαθώντας να δω αυτό τον χρόνο ως ωφέλιμο και όχι ως χαμένο. H συσκευή που χρησιμοποιώ στο 90% του χρόνου διαβάσματος είναι το κινητό μου. Θα μου πείτε όπως μου λένε όλοι «Μα πώς μπορείς; Δεν στραβώνεσαι;». Η απάντηση είναι απλή: όχι. Ρυθμίζω τη γραμματοσειρά στο μέγεθος που θέλω, το φόντο στο χρώμα που θέλω και καταλήγω με κάτι τέτοιο:

Screenshot (2 Oct 2015 10-02-38)

Παρεπιπτόντως, το βιβλίο που διαβάζω αυτή την περίοδο είναι το «A Little History of The World», ένα εξαιρετικό βιβλίο για να μάθεις ή να φρεσκάρεις την παγκόσμια ιστορία μέσα σε μόλις 303 σελίδες. Όταν πηγαίνω σπίτι και θέλω να συνεχίσω το διάβασμα σε μεγαλύτερη οθόνη απλά ανοίγω το βιβλίο στην ταμπλέτα, η οποία συγχρονίζεται με το κινητό και βρίσκομαι μέσα σε δύο δευτερόλεπτα στη σελίδα που ήμουν.

Και τώρα στο κυρίως θέμα:

Συνήθιζα να διαβάζω πάντα χωρίς μουσική. Ένιωθα ότι η μουσική με αποσπούσε από την ιστορία και νόθευε με διαφορετικές εικόνες τις εικόνες που μου γεννούσε το βιβλίο. Διαβάζοντας όμως στο μετρό ή στο λεωφορείο συνειδητοποιείς γρήγορα ότι η πιο βίαιη απόσπαση προσοχής γίνεται από τις φωνές, τα γέλια, τα φταρνίσματα και τα γκαρίσματα στο τηλέφωνο των συνεπιβατών σου.

Το διάβασμα όμως χρειάζεται απομόνωση. Είναι μια μυστηριακή τελετή, ικανή να φέρει τον αναγνώστη σε έκσταση, γι’ αυτό χρειάζεσαι όλες τις αισθήσεις σου συγκεντρωμένες στη μυσταγωγία της κάθε λέξης . Ο πιο εύκολος τρόπος για να το πετύχεις αυτό σε δημόσιο χώρο είναι η μουσική.

Πάντα λέω ότι η συγγραφή του βιβλίου ολοκληρώνεται με την ανάγνωση. Είναι μια συνομιλία που κάνει ο αναγνώστης με τον συγγραφέα, μια συνομιλία φύσει μοναδική, που δεν μπορεί ούτε να καταγραφεί ούτε να αναπαραχθεί.

Για παράδειγμα, αν διαβάσουν 20 άνθρωποι την σκηνή του ναυαγίου στο «Μυστικό του Λεβάντε», θα φανταστούν 20 εντελώς διαφορετικές εικόνες. Παρότι θα διαβάσουν όλοι την ίδια περιγραφή, ο καθένας θα αντιληφθεί αλλιώς στη φαντασία του τη χειμερινή παγωνιά, την υγρασία, τις κραυγές, το φως του φεγγαριού στα κύματα, τα φοβισμένα βλέμματα των ναυαγών.

Η κάθε ανάγνωση λοιπόν είναι ένα προσωπικό βίωμα που δεν έχει όμοιό του, όπως είναι ένα φιλί ή μια ανάμνηση μιας όμορφης βραδιάς με φίλους.

Το ίδιο προσωπική είναι και η επιλογή της μουσικής. Διάβαζα τις προάλλες την συλλογή ποιημάτων «Love is a Dog from Hell» του Bukowski ακούγοντας smooth jazz. Οι αναφορές του Bukowski όμως στην κλασσική μουσική και κυρίως στον Mozart και στον Chopin ήταν τόσες πολλές, που όταν κατέβασα το «A Little History of The World» στο κινητό μου έψαξα στο Spotify συλλογές κλασικής μουσικής. Εντελώς ασυναίσθητα.

Το συνειδητοποίησα στις πρώτες σελίδες και σταμάτησα για λίγο το διάβασμα. Με κάποιο μαγικό τρόπο, ο Bukowski μου είχε μιλήσει. Με ένα τσιγάρο στο στόμα, ο τύπος που ερωτευόταν τις πουτάνες και συναναστρεφόταν όλους τους παρίες της κοινωνίας, μου (ξανα)σύστησε τους κλασικούς ήχους, με αποτέλεσμα τώρα να είμαι ερωτευμένος με το δεύτερο μέρος της 3ης Συμφωνίας του Gorecki  και τη σοπράνο που ερμηνεύει τους στίχους που χάραξε με τα νύχια της η 18χρονη Helena Wanda Blazusiakówna στα υπόγεια του αρχηγείου της Gestapo στην Πολωνική πόλη Zakopane το 1944.

Αν δεν ήταν ο Bukowski, ίσως να μην είχα μάθει ποτέ για την Helena Wanda και για τον στίχο της «Όχι, μητέρα, μην κλαις», που σκάλισε στον τοίχο του κελιού της πιστεύοντας ότι θα την εκτελούσαν και δε θα την ξανάβλεπε ποτέ. Αν δεν βυθιζόταν στη μεθυσμένη μελαγχολία αυτός ο ποιητής, τότε εγώ ίσως να μην είχα ποτέ την ευκαιρία να ανατριχιάσω με την Λα Μινόρε μιας σοπράνο που υπερκαλύπτει όλους τους ήχους της ορχήστρας.

Δεν ξέρω ποιο θα είναι το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσω. Ξέρω όμως ότι θα είναι ένα διαφορετικό ταξίδι σε έναν απαράμιλλο κόσμο, που θα με μεταμορφώσει για άλλη μια φορά σε κάτι που δεν ήξερα ποτέ ότι θα μπορούσα να είμαι.

Γι’ αυτό να διαβάζετε. Το βιβλίο είναι το φθηνότερο εισιτήριο που μπορείτε να βρείτε για ένα διαφορετικό σύμπαν.

Tagged: , , , , , , , , , , , , , ,

About the Author

stefivos Nothing to declare.