July 20, 2014 stefivos

Οι λόγοι της λύσης του συμβολαίου μου με τις Εκδόσεις Λιβάνη. Ή αλλιώς, ένας οδηγός επιβίωσης για νέους συγγραφείς.

Να διευκρινίσω πριν αρχίσω ότι αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό ούτε να διαπομπεύσει ούτε να εκδικηθεί για κάτι τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη, με τον οποίο έλυσα τη συνεργασία μου την προηγούμενη εβδομάδα. Τα κίνητρα είναι ξεκάθαρα και είναι η επιθυμία μου να πω μια ιστορία που μου στοίχισε χρόνο και χρήμα και να κάνω γνωστές στους αναγνώστες και σε επίδοξους συγγραφείς κάποιες πρακτικές που δεν είναι ούτε μεμονωμένες ούτε τυχαίες.

Η ιστορία λοιπόν ξεκίνησε όταν στις 21/2/2012 έλαβα ένα e-mail από τις Εκδόσεις Λιβάνη, το οποίο έλεγε τα εξής:

“Διαβάσαμε στο διαδίκτυο το βιβλίο σας ΟΣΑ ΧΩΡΑΕΙ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ,
το οποίο είναι πολύ ωραίο, καλογραμμένο ενδιαφέρον βιβλίο
και διαβάζεται απνευστί.
Από ότι είδα (αν δεν κάνω λάθος) το βιβλίο αυτό είναι αυτοέκδοση.
Δεν ξέρω αν θα σας ενδιέφερε να συνεργαστείτε με τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη,
αλλά θα μπορούσαμε να κανονίσουμε κάποια συνάντηση και να μιλήσουμε από κοντά,
ή αν σας βολεύει καλύτερα να επικοινωνήσετε μαζί μας με email η τηλεφωνικά.”

Εννοείται πώς πέταξα από τη χαρά μου και μια και έτυχε να βρίσκομαι στην Ελλάδα εκείνη τη βδομάδα, πήγα από τα γραφεία τους μετά από λίγες μέρες. Είχα ήδη εκπλαγεί και είχα εκτιμήσει πολύ τα αντανακλαστικά του οίκου να μου προσφέρουν συμβόλαιο για ένα βιβλίο που κυκλοφορούσε ήδη για 8 μήνες ως δωρεάν e-book. Γι’ αυτό ήμουν, είμαι και θα είμαι ευγνώμων, παρά τα όσα έγιναν.

Υπογράψαμε την ίδια κιόλας ημέρα το συμβόλαιο.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΑΘΟΣ! Μια πρώτη συμβουλή που έχω να δώσω είναι να μην υπογράφετε ποτέ συμβόλαιο αν δεν το έχει διαβάσει ο δικηγόρος σας. Κανένας εκδοτικός δεν έχει δικαίωμα να σας πιέσει γι’ αυτό και αν το κάνει, υποψιαστείτε ότι κάτι δεν πάει καλά. Εγώ έπεσα μόνος μου σαν ώριμο σύκο και σε αυτό δε μου φταίει κανείς.

Το συμβόλαιο συνοπτικά προέβλεπε:

  • 12ετή διάρκεια (ΔΕΥΤΕΡΟ ΛΑΘΟΣ),
  • την πλήρη παραχώρηση δικαιωμάτων για το βιβλίο “Όσα Χωράει Μια Στιγμή” (το οποίο από σήμερα κυκλοφορεί πάλι σαν δωρεάν ebook),
  • ποσοστό 10% επί της προ φόρου λιανικής τιμής κάθε πουλημένου αντιτύπου,
  • εκκαθάριση λογαριασμού μια φορά το χρόνο και πληρωμή των κερδών μου εντός 50ημέρου από το τέλος της εκκαθαριζόμενης περιόδου,
  • την υποχρέωση μου να υποβάλω  τα επόμενα πέντε βιβλία μου στον εκδοτικό οίκο. Αν δεν τους ενδιέφεραν θα μπορούσα μετά να αναζητήσω άλλο εκδότη για το συγκεκριμένο έργο.

Ξεκίνησε λοιπόν η περίοδος προετοιμασίας του βιβλίου (επιμέλεια, εξώφυλλο κλπ) και κυκλοφόρησε το βιβλίο σε μια ημερομηνία που δε μου είχε γίνει επισήμως γνωστή, αλλά ήξερα ότι θα ήταν κάπου το Μάιο, σε σημείο που έφτασα στις 17/5/2012 να τους στείλω e-mail:

“Είδα ότι το βιβλίο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του οργανισμού με τιμή 10,80 και ήθελα να ρωτήσω αν είναι πλέον διαθέσιμο και σε βιβλιοπωλεία, δεδομένου ότι με ρωτάνε αρκετοί και δεν ξέρω τι να τους πω. Επίσης, δεν ξέρω αν είστε η κατάλληλη για να ρωτήσω, αλλά μου ζήτησαν το Δελτίο Τύπου προκειμένου να το παρουσιάσουν σε ένα site. Μήπως μπορώ να το έχω;

Έμαθα έτσι ότι το βιβλίο κυκλοφόρησε και ότι θα στέλνονταν κάποια βιβλία για προωθητικούς λόγους, άλλα για να διαβαστούν, άλλα για να κληρωθούν κλπ. Σε αυτό το πλαίσιο έκανα και κάποιες συνεντεύξεις μέσω του εκδοτικού (τις περισσότερες τις κανόνιζα εγώ ο ίδιος έπειτα από άμεση επικοινωνία των δημοσιογράφων μαζί μου).

Σε ερώτησή μου στις 6/6/12 για το πότε θα γινόταν παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα, μου απάντησαν ότι θα ήταν καλύτερο να  το αφήσουμε για το φθινόπωρο. Ωστόσο, δεν πάρθηκε τελικά καμία πρωτοβουλία από τον εκδοτικό για παρουσιάσεις του βιβλίου, αφού το συνηθίζουν καθώς μου είπαν αργότερα να μην κάνουν παρουσιάσεις για όλα τα βιβλία που εκδίδουν.

Με δική μου λοιπόν πρωτοβουλία και προσπάθεια έγιναν δύο παρουσιάσεις: η μία στην Ζάκυνθο τον Ιούλιου του 2012, με τη στήριξη του Δήμου, που παραχώρησε δωρεάν το χώρο, και του βιβλιοπωλείου «Πλαίσιο», που ανέλαβε πολύ επιτυχημένα την προώθηση προσελκύοντας περισσότερα από 100 άτομα και πουλώντας περίπου 90 βιβλία.

Η άλλη παρουσίαση έγινε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 2013 μετά την πολύ ευγενική χορηγία της Αρετής Γεωργιλή η οποία μας παραχώρησε το χώρο του βιβλιοπωλείου της Free Thinkin Zone. Και στις δύο εκδηλώσεις οι Εκδόσεις Λιβάνη συμμετείχαν μόνο με τύπωση προσκλήσεων, αφισών, banners, ενώ στη δεύτερη έστειλαν φωτογράφο και εικονολήπτη και παρεβρέθηκε και ένας από τους ανθρώπους του οίκου.

Κάνα εξάμηνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, η μόνη επικοινωνία που είχα με τον εκδοτικό οίκο ήταν οι δικές μου ενοχλήσεις για την πορεία του βιβλίου, την οποία αγνοούσα παντελώς. Και, παραδόξως, αγνοώ ακόμα πόσα βιβλία τυπώθηκαν παρά τις επανειλλημένες προσπάθειες να μάθω.

Αυτό που είχα μάθει μόνο ήταν πως από την έκδοση μέχρι τις 30/9/2012 είχαν διατεθεί σε βιβλιοπωλεία 1388 αντίτυπα.

Τον Ιούνιο του 2013, 13 μήνες μετά την έκδοση, έστειλα πολλαπλά e-mails για την εκκαθάριση του βιβλίου και η απάντηση που πήρα ήταν ότι ήταν πολύ απασχολημένοι, αλλά ότι δε με είχαν ξεχάσει. Με είχαν ξεχάσει όμως. Τον Οκτώβριο ξαναέστειλα και η εκκαθάριση που πήρα είναι αυτή στην Εικόνα 1.

Εικόνα 1.

Eδώ να σας πω, αν δεν το ξέρετε ήδη, ότι ο συγγραφέας οφείλει να εμπιστευθεί αυτά που του λέει ο εκδότης για τις πωλήσεις. Έτσι όφειλα να κάνω κι εγώ.

€1.050 λοιπόν τα οποία θα έπρεπε να πληρωθούν εντός 50ημέρου από την εκκαθάριση, δηλαδή μέχρι τα μέσα Ιουλίου 2013. Παρά τις προσπάθειες και τις προσωπικές δεσμεύσεις που είχα πάρει από το λογιστήριο του εκδοτικού οίκου, από αυτά τα λεφτά πληρώθηκαν ΜΟΝΟ €400 στις 28/4/2014.

Ενδιάμεσα είχε βγει και η δεύτερη εκκαθάριση (Εικόνα 2), η οποία δε μου στάλθηκε όμως παρά ενάμιση μήνα αργότερα.

Εκκαθάριση 1.6.2013 - 31.03.14

Εικόνα 2.

Στις 27 Μαρτίου 2014 έστειλα στον εκδοτικό οίκο ένα e-mail με το αίτημά μου για λύση της συνεργασίας. Η απάντηση ήταν θετική, μόνο που στη λύση που μου έστειλαν στις 9/4/14 (χρόνος όπου δεν είχα εισπράξει ακόμα τα €400) υπήρχε η εξής φράση:

«Ουδεμία οικονομική ή άλλης φύσης εκκρεμότητα υφίσταται πλέον μετά την υπογραφή του παρόντος μεταξύ εκδότη και συγγραφέα. Τα εναπομείναντα τυχόν αντίτυπα του βιβλίου θα παραμείνουν εις χείρας του εκδότη μέχρι εξαντλήσεώς τους»

Να σημειώσω ότι δεν υπήρχε καμία άλλη διευκρίνηση στο e-mail, πράγμα που στα δικά μου καχύποπτα πλέον μάτια φάνηκε σαν «Ναι, σου χρωστάμε ένα χιλιάρικο, αλλά αν είσαι οκ με αυτή τη λύση, είμαστε κι εμείς».

Εκεί λοιπόν μπήκε στην υπόθεση δικηγόρος, ο οποίος ανέλαβε εξ ολοκλήρου τις συνεννοήσεις με τον εκδοτικό οίκο.

Πέρασαν 3 ολόκληροι μήνες, εξαιτίας πολλαπλών καθυστερήσεων του λογιστηρίου να μας δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα του δικηγόρου. Τα χρήματα «θα τα έπαιρνα κάποια στιγμή, αλλά δεν μπορούσαν να μου εγγυηθούν πότε». Επειδή εγώ προφανώς και δεν είχα σκοπό να περιμένω αορίστως για τα χρήματα που ΘΑ έρχονταν και ξέροντας και άλλους συγγραφείς που είχαν προβλήματα με το συγκεκριμένο εκδοτικό οίκο, τους προτείναμε να γίνει εξόφληση σε είδος, δηλαδή σε αντίτυπα του βιβλίου. Προφανώς όμως και δεν είχαμε ιδέα πόσα τους έμεναν σε στοκ.

Ζητήσαμε αυτά τα νούμερα και μετά από πολλή υπομονή, μάθαμε ότι ήταν 760, από τα οποία εγώ δικαιούμουν να πάρω 100, ώστε να εξοφληθεί η οφειλή τους προς εμένα.

Η οφειλή αυτή είχε επίσης μειωθεί κατά τα €31 της δεύτερης εκκαθάρισης. Αν δηλαδή ο εκδοτικός με είχε εξοφλήσει ως όφειλε το 2013 δίνοντάς μου τα €1.050 που δικαιούμουν επί των 1.165 ήδη πουλημένων αντιτύπων, θα ερχόταν το 2014 και θα μου ζητούσε να τους δώσω πίσω €31. Να μοιράσουμε δηλαδή τη ζημιά που είχε ο εκδοτικός οίκος. Δεν ξέρω, ίσως έπρεπε να έχω πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες και να έχω οργανώσεις παρουσιάσεις και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Τέλος πάντων.

Ζητήσαμε επίσης να μπουν στη λύση δύο όροι: 1) ότι θα μπορούσαν να πουλάνε τα βιβλία αλλά για όχι για περισσότερο από έναν ακόμη χρόνο και 2) ότι από όσα αντίτυπα θα πουλούσαν, θα δικαιούμουν ποσοστό 10%. Τους απέρριψαν και τους δύο.

Δηλαδή ο εκδοτικός οίκος Λιβάνη έχει πλέον 660 αντίτυπα του «Όσα Χωράει Μια Στιγμή», τα οποία μπορεί να πουλήσει όποτε θέλει χωρίς να αναγνωρίζει σε μένα το δικαίωμα να εισπράξω ποσοστά από τις πωλήσεις.

Long story short, που λένε και οι Άγγλοι, τα βιβλία στάλθηκαν και έτσι η λύση υπεγράφη τελικά την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν ξέρω ποια θα ήταν η κατάληξη αν είχαμε ακολουθήσει τη δικαστική οδό, αλλά αυτή ήταν μια εναλλακτική για την οποία δεν είχα ούτε τη διάθεση ούτε το χρόνο ούτε τα χρήματα.

Θέλω να πω μόνο 2-3 πραγματάκια ακόμα:

1) Αν είστε αναγνώστες, εκτιμήστε λίγο παραπάνω τους συγγραφείς. Οι περισσότεροι από αυτούς αυτή τη στιγμή μένουν απλήρωτοι.

2) Αν είστε νέοι συγγραφείς, αναλογιστείτε τι ακριβώς περιμένετε από έναν εκδοτικό οίκο και μην υπογράψετε ένα συμβόλαιο με οποιοδήποτε κόστος. Και μη φοβάστε τους εκδοτικούς. Όπως μας χρειάζονται αυτοί, έτσι τους χρειαζόμαστε κι εμείς, γι’ αυτό πρέπει οι συνεργασίες μας να διέπονται από ισότητα, ειλικρίνεια και δικαιοσύνη.

3) Να έχετε πάντα το θάρρος της γνώμης σας εφόσον μιλάτε μόνο για γεγονότα και έχετε στα χέρια σας όλα τα e-mails και έγγραφα που αποδεικνύουν αυτά που λέτε.

Επιμύθιο: ενδεχομένως κάποιοι ρομαντικοί να με παρηγορήσουν λέγοντας ότι είδα τα βιβλία μου σε προθήκες, στις Επιλογές του Public και του Παπασωτηρίου, ότι τα διάβασε περισσότερος κόσμος κλπ. Δίκιο θα έχουν. Από την άλλη όμως, έμεινα οικονομικά ακάλυπτος, έμεινα να αναθέτω δικές μου υποσχέσεις πληρωμών επειδή περίμενα από τον εκδοτικό οίκο Λιβάνη χρήματα που δεν ήρθαν ποτέ. Αυτή η ιστορία λοιπόν αφήνει πικρία και απογοήτευση, κυρίως γιατί ξέρω καλά πως στη θέση μου βρίσκονται πάρα πολλοί συγγραφείς και πως επίσης ένας εκδοτικός οίκος δε μου αναγνωρίζει πλέον δικαιώματα για αντίτυπα που ο ίδιος μπορεί να πουλάει ελεύθερα.

Ωστόσο, δε θεωρώ ότι είναι όλοι οι εκδοτικοί οίκοι ίδιοι. Ήδη με πολλή διακριτικότητα και ευγένεια με έχει πλησιάσει ένας άλλος εκδοτικός οίκος και ευελπιστώ ότι πολύ σύντομα θα επισημοποιήσουμε τη συνεργασία μας.  

Σας ευχαριστώ για την υπομονή και το χρόνο σας.

ΥΓ: από τα αντίτυπα που έχω πλέον στην κατοχή μου, κάποια θα τα προσφέρω σε έναν καλοκαιρινό διαγωνισμό. Αν θέλετε αφήστε το e-mail σας στο newsletter και θα σας ενημερώσω για τις λεπτομέρειες. (Υπόσχομαι να μην στέλνω πάνω από 10 e-mails το χρόνο.)

 

Tagged: , , , , , , , , , , , , , ,

About the Author

stefivos Nothing to declare.

Comments (5)

  1. ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΧΡΥΣΑΥΓΗ

    Χαίρομαι που διέθεσες χρόνο για να μας δώσεις αυτή την πληροφόρηση , γιατί στην σημερινή κοινωνική ζούγκλα είναι απαραίτητη η ανταλλαγή εμπειριών. Προσωπικά , φέτος έκανα μιά έκδοση ποιητικής συλλογης , αφού πρώτα γύρισα πολλούς εκδοτικούς οίκους γνωστούς και μη και τελικά βρήκα έναν καινούργιο , νέα παιδιά πολύ ευσυνείδητα ( εκδόσεις Ownbook) τα οποία με βοήθησαν πάρα πολύ.
    Νομίζω ότι πλέον χρειάζεται να βγούν νέα άτομα και να στήσουν εκδοτικούς οίκους γιατί οι παλιοί έχουν πάρει πολύ ψηλά τον αμανέ , πέραν του ότι έχουν αρχίσει να εκδίδουν όχι και τόσο ποιοτικά πράγματα.
    Να είσαι καλά πάντως γιατί τώρα που γράφω ένα μυθιστόρημα , είναι καλό να γνωρίζω όλες τις λεπτομέρειες γύρω από τα συμβόλαια του είδους αυτού.
    Θα ψάξω να βρώ το βιβλίο σου, γιατί σέβομαι όχι μόνο το ότι μοιράζεσαι την εμπειρία σου, αλλά και τον κόπο κάθε νέου συγγραφέα επειδή γνωρίζω το τι σημαίνει ”συγγράφω”.

    Φιλικά

    Παπαθεοδώρου Χρυσαυγη

    • Να ‘σαι καλά, Χρυσαυγή. Είναι καλό να υπάρχουν νέοι εκδότες και σίγουρα κάποιοι από τους παλιούς είναι καταδικασμένοι να κλείσουν. Το πόσο κόσμο θα αφήσουν απλήρωτο είναι ένα άλλο ερώτημα βέβαια.

  2. Μαίρη Βούλγαρη

    Την πρώτη φορά, λίγο πολύ όλοι την παθαίνουμε! Άλλωστε απο τα λάθη μαθαίνεις!
    Ευτυχώς εγώ βρήκα μετά απο 14 χρόνια αναζήτησης, έναν έντιμο εκδότη!

    • Ελπίζω να δικαιωθείς, Μαίρη. Καλή επιτυχία στο βιβλίο σου!

  3. STAVROS GEORGIOU

    ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ. ΑΠΛΩΣ ΕΜΕΝΑ ΣΥΝΕΒΗ ΜΕ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ.

Comments are closed.