Έγινες 30, και τι κατάλαβες;

Ήμασταν μικροί και βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε. Πατάγαμε γκάζια, να ξεφύγουμε από μια παιδική και εφηβική ηλικία που λες και ήταν ντροπή να την ζούμε. Καπνίζαμε για να το παίξουμε μεγάλοι, πίναμε καφέ, καβαλάγαμε μηχανάκια, οδηγούσαμε αυτοκίνητα χωρίς δίπλωμα. Ήρθαν τα 18 και νιώσαμε, προς έκπληξή μας, πως ήμασταν ήδη ενήλικοι. Πέρασαν από τότε 12 χρόνια (12 χρόνια, ρε φίλε!) και γίναμε 30. Και τι καταλάβαμε;

Αυτή η κατάρα που άπλωσε πάνω μας η γενέθλια χρονιά του 1984 έπιασε σήμερα κι εμένα. Κι όσο έτοιμος ένιωθα κάποτε για τα 18, άλλο τόσο απροετοίμαστος νιώθω για αυτή την ηλικία που άκουγα πάντα και έλεγα πως είναι το τέλος της ζωής. Για να στο αποδείξω ότι δεν είναι φυσιολογική ηλικία, θα σε ρωτήσω το εξής: γνώρισες ποτέ κανέναν που να θέλει να γίνει 30; Όχι, πες μου, είδες; Όχι. Προφανώς και όχι.

Τα 30 είναι σα να συνειδητοποιείς ξαφνικά ότι έχεις πηδήξει από την προκυμαία και είσαι στον αέρα, έτοιμος να βουτήξεις στη θάλασσα. Δεν έχεις ιδέα αν το νερό είναι κρύο, αν είναι βαθιά, αν είναι ρηχά και θα φας τα μούτρα σου, αν έχει καρχαρίες ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Δεν έχεις επιλογή. Βουτάς στο νερό και κολυμπάς. 

Γι’ αυτό απορώ με αυτούς που κάνουν πάρτι και γλεντάνε. Τι γλεντάτε, ρε; Γερνάμε, λέμε! Πριν το πάρουμε χαμπάρι θα έχουμε από δύο κουτσούβελα ο καθένας και ούτε στην τουαλέτα δε θα μπορείς να πας με την ησυχία σου. Άσε το άλλο, που γλεντάμε και πίνουμε, κι εκεί που κάποτε κατεβάζαμε ένα κελάρι ο καθένας, τώρα πίνεις μια μπύρα και δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου την άλλη μέρα. Έγινε και το αλκοόλ συνένοχος του χρόνου και γελάνε μαζί σου.

Και κάπου εδώ θα αρχίσουν οι 40άρηδες και οι 50άρηδες να σου λένε πόσο δημιουργικά είναι τα χρόνια μετά τα 30. Ρε φίλε, μπορείς να παραιτηθείς από τη δουλειά σου, να πάρεις ένα σακίδιο και να εξαφανιστείς χωρίς να βάλουν την Ιντερπόλ να σε ψάχνει σαν να είσαι τρελός; Μπορείς να τρως μπριζολίδια και πίτσες χωρίς να αγχώνεσαι μην ανέβει η χοληστερίνη, η πίεση, το αίμα στο κεφάλι;

Αλλά εντάξει, δεν λέω, έχει και τα καλά του το να γίνεσαι 30. Περισσότερες εμπειρίες, περισσότερες γνώσεις, περισσότεροι λογαριασμοί, περισσότερα χρέη. Όχι, εντάξει το εκτιμώ κι αυτό. Αποδεικνύουν ότι έχεις αναλάβει την ζωή στα χέρια σου. Και κάπου τα ‘χεις θαλασσώσει. Και όσο μεγαλώνεις, τόσο πιο δύσκολα θα πεις “ε, άι στο διάολο. Θα πάρω τη βάρκα μου και θα γίνω πειρατής”.

Διαβάζετε λογοτεχνία; Δείτε τα βιβλία μου εδώ.

Υπερβάλλω, και το ξέρω. Δε με χαλάει που έγινα 30. Με χαλάει όμως που ζούμε σε εποχές δύσκολες. Που δε μας αφήνουν να γίνουμε αυτοί που θέλαμε. Αν είναι δύσκολο να κυνηγήσεις ένα όνειρο, είναι ακόμα πιο δύσκολο να το συντηρήσεις σαν όνειρο όταν η πραγματικότητα είναι τόσο σκληρή. Μεγαλώνεις και γίνεσαι κυνικός, σαν το σώμα σου που σημαδεύεται από το χρόνο.

Επιμύθιο: λοιπόν, σας το λέω και επιμένω: αν είναι να κάνουμε επανάσταση, πρέπει να αρχίσουμε τώρα. Πρέπει να σταματήσουμε το χρόνο και να ζήσουμε για λίγο ακόμα σα νέοι. Διαφορετικά, του χρόνου θα είμαστε 31, τελευταία ευκαιρία. Στα 32 καίγεσαι.

Μερικά στατιστικά για όσους φέτος γίνονται 30
(από το www.regettingold.com)

  • Έχεις  ζήσει 10.957 ημέρες
  • Τα κεράκια που έχεις σβήσει είναι συνολικά 465
  • Έχεις πάρει περίπου 255.500 αναπνοές
  • Έχεις δει 401 πανσελήνους
  • Όταν γεννήθηκες, ο πληθυσμός της Γης ήταν κάτω από 5 δισ. Τώρα είναι 7.
  • Από τους 100.000 ανθρώπους που γεννήθηκαν την ίδια μέρα με σένα, οι 2.700 περίπου έχουν ήδη πεθάνει. Έρχεται και η ώρα σου, οπότε γιόρτασέ το :)

7 thoughts on “Έγινες 30, και τι κατάλαβες;

  1. Εγώ Οκτώβριο κλείνω τα 29 και εμφανισιακά δεν έχω και καμία ουσιαστική διαφορά από τα 25,

    Καταρχήν δεν θωρώ τα 40 νεότητα του γήρατος και βασικά τι θα πει η προτροπή “Κάνε ότι προλαβαίνεις μέχρι τα 40”,

    Όσο ζει κάποιος μπορεί να απολαύσει την ζωή του και στην δεκαετία 40 με 50,50 με 60,και πάει λέγοντας. (εκτός αν του τύχει καμία σοβαρή ασθένεια,που πιθανόν να του δημιουργήσει προβλήματα)

    Επιπλέον έχω την εντύπωση πως οι γυναίκες γερνάνε γρηγορότερα από τους άντρες,αλλά επαναλαμβάνω δεν θεωρώ τα πως τα 40 έχουν σχέση με τα γηρατειά. (και επιπλέον θεωρώ πως και μετά τα 40 μπορεί ο καθένας να απολαύσει την ζωή του ή να μάθει περισσότερα πράγματα)

    Το πόσο γρήγορα βέβαια θα γεράσει κάποιος έχουν να κάνουν και με τον τρόπο ζωής όπως κάπνισμα,καθιστική ζωή κ.λ.π

  2. Δεν το ηξερα οτι ειναι τοσο σημαντικο να καβαλλας τα 30 τα οποια εγω δεν τα εορτασα πριν απο 38 χρονια. Τοτε, νεοαφιχθης νομιμος μεταναστης στην Νεα Υορκη. το μονο που με απασχολουσε ηταν να περασω τις εξετασεις για διπλωμα οδηγου, διοτι με ειχαν κοψει την πρωτη φορα. Τα επομενα 28 χρονια τα εζησα ανεμελα, αλλα και δημιουργικα. Ποτε δεν νιαστηκα τι θα φαω και τι θα πιω για να μην αρρωστησω. Το τελευταιο τσεκ απ πριν 3 μηνες εδειξε αριστη υγεια. Μια τσιγγανα στην Ελλαδα μου ειχε πει οτι στα 50 μου θα παω στον αλλο κοσμο. Οταν ημουν 60 συνειδητοποιησα οτι η γυφτισσα ειπε ψεμματα για να αρπαξει το 20αρικο. Εχω ζησει καλα και ωραια αν και εκανα 2 μεγαλα λαθη. Παντρευτηκα 2 φορες. Αν ηξερα οτι ξερω τα περι γαμου οταν ημουν 30, δεν θα παντρευομουν, αλλα βλεπεις απο τα 20 μεχρι τα 30 μου μονο προτροπες για παντρεια ακουγα απο το περιβαλλον μου, “να παντρετης , να νοικοκυρευτης”. Αλλα αυτοι που μου τα ελεγαν αυτα δεν ειχαν συνειδητοποιησει τι αλλαγες ειχαν επελθει στα φυλα και τις σχεσεις τους. Ειχαν ζησει σε αλλες εποχες που το διαζυγιο ηταν σπανιοτατο. Ο μονος που μου ελεγε οτι αμα παντρευτω, θα φαω το κεφαλι μου ηταν ο πατερας μου – αλλα εγω που να ακουσω. Και το εφαγα. Εχασα την ελευθερια μου.

  3. Τελειο, μπράβο σου! Κ εγω τα έκλεισα πριν 3 εβδομάδες! Ακομα δ μπορω ν το χωνέψω…δεν θελω, δεν θελω, δεν θελω!

  4. Έτσι ακριβώς Στέφανε…συνέχιζε να γράφεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Είμαι 55 με παιδιά 33-32-30 το εκεί που είσαι ήμουν….. το έχουμε καταλάβει πλήρως.
    Ευχές από καρδιάς με εκπληρωμένα Όνειρα και Σχέδια του Μέλλοντός σου.
    Ελένη
    Ε Λ Λ Α Δ Α

  5. Τώρα τι θες; Να πάθω κατάθλιψη τους επόμενους 8 μήνες που θα γίνω 30; ;-)

    “Αν είναι δύσκολο να κυνηγήσεις ένα όνειρο, είναι ακόμα πιο δύσκολο να το συντηρήσεις σαν όνειρο όταν η πραγματικότητα είναι τόσο σκληρή.”

    Μην ξεχνάς όμως ότι ο Όσκαρ Ουάιλντ έλεγε “Βρισκόμαστε όλοι στον υπόνομο, αλλά μερικοί από μας κοιτάνε τ’ αστέρια.”

    Μήπως εκεί στο Λονδίνο δεν φαίνονται;

  6. Έχεις απόλυτο δίκιο!!!Περιγράφεις το θέμα απο την σωστή οπτική γωνία!και στα λέει αυτά μια 43άρα!!!προλαβαίνεις ακόμη πολλά μέχρι τα 40, δηλ.την νεότητα του γήρατος….
    Να τα εκατοστήσεις!!!!!!!!!!!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

RELATED POST

Τι θέση έχει η παράδοση σε μια παγκοσμιοποιημένη εποχή;

Πριν μπω στο κυρίως κείμενο, μια σύντομη παράγραφος για το πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος επειδή θα μας χρειαστεί: Ο…

Χρόνια σου πολλά, με το ζόρι.

Είχα ανέκαθεν ένα θέμα με τις "αναγκαστικές" γιορτές, αυτές για τις οποίες δεν χρειάστηκε να κάνεις τίποτα άλλο από το…

Το πρόβλημα που η Ελλάδα δεν γνωρίζει ότι έχει

Όλες αυτές τις εβδομάδες ετοίμαζα μια σημαντική παρουσίαση και επιτέλους ήρθε η βδομάδα που θα την παρουσιάσω. Το θέμα της…

Τροχαία δυστυχήματα ή δολοφονίες;

Μία άγνωστη στον Έλληνα οδηγό συντομογραφία είναι η Λ.Ε.Α. Αν έχεις δίπλωμα και δεν ξέρεις τι είναι, τότε σκισ’ το…