Η σοβαρή πρόταση στην Ένωση Βυζολάγνων να κατέβει στις δημοτικές εκλογές

Το έγραψα και στον τίτλο: η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Επειδή όμως είναι πολύ φρέσκια και αφορά και κάποιους ανθρώπους που δεν γνωρίζω προσωπικά, θα αποφύγω να γράψω ολόκληρα τα ονόματά τους, αλλά και το νησί όπου έλαβε χώρα. Δυστυχώς.

Έχουμε λοιπόν τρεις φίλους που τα πίνουν ένα βράδυ σε ένα μπαράκι. Συζήτηση στη συζήτηση και πλάκα στην πλάκα, πέφτει η ιδέα για ένα νέο κόμμα που θα φέρει την αλλαγή. Η αλλαγή αυτή εννοείται πως πέρα από την τακτοποίηση των οικονομικών και των σοβαρών θεμάτων, θα πρέπει να ταυτίζεται και με μια κοινωνική επανάσταση: γυμνές γυναίκες, χουφτώματα και γενικά ελευθέριες καταστάσεις, ρωμαϊκές.

-Πώς θα το ονομάσουμε το κόμμα;

Πέφτουν τα ονόματα βροχή, πέφτουν και τα γέλια, μέχρι που το brainstorming μπαίνει σε τελική ευθεία:

-Βυζολάγνοι.

-Ένωση Βυζολάγνων.

Η Ένωση Βυζολάγνων, λοιπόν, είναι πλέον γεγονός. Αποχαιρετιέται η παρέα, καληνύχτα, σύντροφε, γεια σου, σύντροφε, θα τα πούμε στη νέα Ελλάδα, ζήτω η αλλαγή κλπ, και πάει ο καθένας σπίτι του.

Ένας εκ των τριών την άλλη μέρα, ανεβάζει δελτίο τύπου στο facebook:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΡΥΜΟΥ ΤΗΣ ΕΝ.ΒΥΖ. : ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΣΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΩ ΟΤΙ ΧΘΕΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 13/11/2013 ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΡΑ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.ΘΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ.ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ.

Όλα καλά μέχρι εδώ. Μια αθώα παρεΐστικη πλάκα. Περνάνε λοιπόν οι μέρες και η πλάκα συνεχίζεται μεταξύ των τριών φίλων, μέχρι που χτυπάει το τηλέφωνο. Ένας τοπικός υποψήφιος καλεί το Ν., συγγραφέα του… δελτίου τύπου και ρύμου, να συναντηθούν για να μιλήσουν. Οι Βυζολάγνοι συνεδριάζουν και αποφασίζεται δημοκρατικά ότι ο Ν. επιβάλλεται να πάει. Οι Βυζολάγνοι τιμούν τους συνομιλητές τους και αυτό είναι κάτι που πρέπει να διαδοθεί. 

Η συνάντηση πραγματοποιείται στη 1 μ.μ. σε ένα ιστορικό καφέ του νησιού, ομώνυμο με ένα θεατρικό έργο γνωστού συγγραφέα που κατάγεται από το νησί.

Ο υποψήφιος, όχι επικεφαλής συνδυασμού, προέρχεται από μεγάλο κόμμα της Αριστεράς. Αναπτύσσει το όραμά του στο Ν. και του τονίζει πόσο μεγάλη σημασία έχει το να υπάρχουν δημοκράτες νέοι όπως αυτοί, που θα πάρουν στα χέρια τους τα ηνία του νησιού. Ρωτάει για το συνδυασμό τους. Τι ακριβώς πρεσβεύει, ποιος είναι επικεφαλής.

Το Ν. αρχίζουν και τον ζώνουν φίδια. Τι να του πει; Πιστεύουμε ότι οι γυναίκες πρέπει να περπατούν γυμνόστηθες και ο κάθε άντρας να είναι ελεύθερος να τους πιάσει τον κώλο;

-Δε θα ήθελα να πω ακόμα, γιατί τώρα συστήσαμε την ΕΛ.ΒΥΖ. Δεν τα έχουμε δει ακόμα αυτά. 

-Α, σε τι στάδιο δηλαδή βρίσκεται η πολιτική σας κίνηση; Μπορούμε να την πάρουμε πίσω ή είναι αργά; 

Ο Ν. εξαφανίζεται. Με τρία βήματα μπαίνει στην τουαλέτα και τα γέλια του ξεσπούν σε ουρλιαχτό. Οι σερβιτόρες τον κοιτούν αλαφιασμένες. Επί ένα 10λεπτο, ο Ν. γελάει, κλαίει και χτυπιέται. Φαντάζεται τη συνάντηση παρουσία και των άλλων δύο ιδρυτών Βυζολάγνων. Φαντάζεται να συζητάνε σοβαρά το πλαίσιο της Αριστεράς που θα μπορούσε να εντάξει τις αρχές των Βυζολάγνων. Και όσο τα σκέφτεται αυτά, τόσο περισσότερο γελάει μόνος του. Δεν έχει κουράγιο ούτε να πάρει τους άλλους δύο τηλέφωνο. Αρχίζει και αναρωτιέται πώς θα γυρίσει στο τραπέζι, αγχωμένος ότι θα ξεσπάσει ξανά και θα γίνει ρεζίλι. Επιστρέφει τελικά, μόνο και μόνο για να ξαναγυρίσει στην τουαλέτα άλλες δυο-τρεις φορές.

Τέλος πάντων, η συνάντηση τελειώνει και οι δύο… πολιτικοί άνδρες χωρίζονται με την ελπίδα να ξανανταμώσουν.

Τις επόμενες εβδομάδες ακολουθούν ξανά 2-3 προτάσεις για συνέχιση των συνομιλιών, αλλά ο Βυζολάγνος Ν. αφού συνεδριάζει με τους υπόλοιπους, αποφασίζει να αρνηθεί ευγενικά. Ξέρουν ότι κανείς από τους τρεις δε θα κατάφερνε να συγκρατηθεί σε επόμενη συνάντηση, αν και θα ήταν εξαιρετική ιδέα το να καταθέσουν τις αρχές τους στον υποψήφιο και να κόψουν αντιδράσεις.

Έτσι, δε θα δούμε, δυστυχώς, την Αριστερά και την Ένωση Βυζολάγνων να πορεύονται μαζί ενωμένες για μια καλύτερη Ελλάδα, πιο ελεύθερη, πιο ερωτική.

Επιμύθιο: προφανώς και η ιστορία δε σου φάνηκε αστεία ούτε στο μισό απ’ όσο μου φάνηκε εμένα όταν μου την περιέγραψαν. Ο λόγος που αποφάσισα να ρισκάρω με την κωμικοτραγικότητα του θέματος, όμως, ήταν μόνο και μόνο για να δείξω πώς μια παρεΐστικη τρολιά μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.  Αν πάντως, θεωρεί την Ένωση Βυζολάγνων ελπιδοφόρα, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

RELATED POST

10 πράγματα που έμαθα για την Ελλάδα βλέποντας το “Jason Bourne”

Είδα εχθές την τελευταία ταινία της σειράς Bourne με τον πάντα καλό Matt Damon και την επικίνδυνα ερωτεύσιμη Alicia Vikander.…

Τα άκυρα! – μέρος όγδοο

Πέρασε πάνω από ένας χρόνος που δεν έκανα αφιέρωμα στα μαργαριτάρια που οδήγησαν κάποιους στο blog. Σε bold λοιπόν είναι οι…

Ο Τομ κυνηγάει τον Τζέρι στην Ακρόπολη του 1961

Εχθές το βράδυ, κάνοντας ένα ψάξιμο για κάτι άσχετο, έπεσα πάνω σε κάτι που δεν είχα ξαναδεί: ένα επεισόδιο Tom &…

Τα άκυρα! – μέρος έβδομο

Έχει περάσει αρκετός καιρός, αλλά είμαστε πάλι εδώ. Σε bold λοιπόν είναι οι λέξεις/φράσεις που κάποιος γκούγκλαρε πριν φτάσει στη…