Διήγημα: fb, όπως φόβος

Ήταν πολύ αργά. Η Κατερίνα, μόνη στο σπίτι, χάζευε στο facebook με τα φώτα σβηστά. Πάνω στη βόλτα της σε προφίλ φίλων, φωτογραφίες από το καλοκαίρι στην Τζιά, την ορκωμοσία της Πολυξένης, άκουσε έναν περίεργο ήχο. Κοίταξε μήπως της είχε μιλήσει κανείς στο chat, αλλά τίποτα. Με το δεύτερο ήχο κατάλαβε ότι κάποιος διαρρήκτης είχε μπει στο σπίτι. Το μόνο που πρόλαβε να κάνει ήταν να ανανεώσει στα γρήγορα το status της.

Δεν ήξερε πώς να αντιδράσει. Φοβόταν να σηκωθεί για να ελέγξει, αλλά φοβόταν περισσότερο να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Σηκώθηκε και όπως σηκώθηκε κοκάλωσε. Απέναντι, από την πόρτα της κουζίνας, την κοιτούσε ένας ψηλός μαυροφορεμένος άντρας.

Έστεκαν ο ένας απέναντι στον άλλον, σαν να επρόκειτο να μονομαχήσουν. Σαν να περίμεναν το σύνθημα για να τραβήξουν πιστόλι.

Ένιωσε τις μηδαμινές τρίχες στο δέρμα της να σηκώνονται, το αίμα της να τρέχει σαν τρελό στις φλέβες και την καρδιά να της σφυροκοπάει το στήθος. Όλο το σώμα της ήταν έτοιμο για μάχη. Το σύνθημα έδωσε ο φόβος που την είχε κοκαλώσει. Πετάχτηκε σαν αίλουρος από τη θέση της με σκοπό να τρέξει προς το σαλόνι, αλλά στο δεύτερο βήμα, ο διαρρήκτης την είχε σταματήσει με ένα δυνατό σπρώξιμο. Η Κατερίνα, μετά από μία σφοδρή σύγκρουση με τον τοίχο, λιποθύμησε.

Όταν ξύπνησε, ήταν ακόμα νύχτα. Δεν μπορούσε να καταλάβει για πόση ώρα είχε μείνει λιπόθυμη. Προς στιγμή, φοβήθηκε ότι ο διαρρήκτης μπορεί να ήταν ακόμα μέσα στο σπίτι, αλλά με μία δεύτερη σκέψη το απέκλεισε ως απίθανο. Ανασηκώθηκε στο πάτωμα και έπιασε το κεφάλι της, ανακαλύπτοντας ένα καρούμπαλο. Μόλις αισθάνθηκε λίγο καλύτερα, σηκώθηκε και έκανε έναν έλεγχο μέσα στο σπίτι. Άδειο, και δεν φαινόταν να λείπει κάτι από τα πράγματά της. Ούτε καν την τσάντα της δεν είχε πειράξει ο διαρρήκτης.

Μάλλον βλέποντάς την να καταρρέει, τρόμαξε και την κοπάνησε άρον άρον.

Πήγε στο μπάνιο, για να δει στον καθρέφτη το καρούμπαλο. Το μισό της μέτωπο ήταν κόκκινο. Αν βέβαια έκανε αφέλειες, δε θα φαινόταν τίποτα. Ελέγχοντας τα μαλλιά της, είδε δίπλα στο είδωλό της το πρόσωπο του διαρρήκτη. Ήταν η φαντασία της, αλλά τρόμαξε για άλλη μια φορά. Έφερε στη μνήμη της όλο το σκηνικό και δυσκολεύτηκε να πιστέψει τι της είχε συμβεί πριν λίγη ώρα.

Ήταν τυχερή που την είχε γλιτώσει μόνο με ένα καρούμπαλο.

Γύρισε στο λάπτοπ της. Μια καινούρια ειδοποίηση την περίμενε σε ένα κόκκινο κουτάκι. Έκανε κλικ, μόνο και μόνο για να δει ότι πέντε φίλοι της είχανε κάνει like στο status της:

Βοήθεια!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

RELATED POST

Ηχογραφημένα διηγήματα

Τα audiobooks είναι πολύ διαδεδομένα στο εξωτερικό, αλλά ελάχιστα στην Ελλάδα. Εδώ θα βρείτε ηχογραφημένα διηγήματα δικά μου, από επαγγελματίες…

Διήγημα: O Θάνατος της Παρθένου

Την γνώρισα πριν δέκα χρόνια, όταν ήμουν ακόμα στο Δημοτικό. Ήταν η μεγάλη μου ξαδέρφη και είχαμε το ίδιο όνομα:…

Διήγημα: Ο χαμένος θησαυρός

Η ιστορία έχει δημοσιευθεί στη συλλογή διηγημάτων Ένα Ταξίδι... Αλλιώς από τις Εκδόσεις Σαΐτα. Είχε πέντε χρόνια να πάει στο Χωριό.…

Διήγημα: Ο παπα-άθεος

Το σούσουρο που είχε γίνει στο χωριό εκείνα τα Χριστούγεννα δεν είχε προηγούμενο. Πήγαν οι άνθρωποι να παρακολουθήσουν τη λειτουργία…