Στον κήπο του Επίκουρου

Ο καθένας μας αναπτύσσει μια φιλοσοφία ζωής μεγαλώνοντας. Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα. Εγώ σαν μοναχοπαίδι είχα τον (απεριόριστο) χρόνο να το κάνω συνειδητά, απορροφώντας με τις αισθήσεις μου όλα όσα συνέβαιναν στον κόσμο γύρω μου και μέσα μου.

Αναρωτιόμουν πώς πρέπει να ζει κανείς την ζωή του ευτυχισμένος και συνήθως κατέληγα σε ένα τέλμα απαισιοδοξίας, αφού αν το καλοσκεφτείς, δεν σου παίρνει πάνω από 10 λεπτά να συνειδητοποιήσεις πόσο μάταιος είναι αυτός ο κόσμος.

Πέρασα εποχές μελαγχολίας, εποχές αδιαφορίας, εποχές που απλά έσκυβα το κεφάλι και σαν στρατιώτης ολοκλήρωνα αυτό που μου είχε ανατεθεί χωρίς να πολυσκέφτομαι. Κάπως έτσι ανέπτυξα τη δική μου φιλοσοφία, που στα δικά μου απλά λόγια είχε μια περίπου τέτοια μορφή: Μην χολοσκάς άδικα. Κάνε αυτό που είναι καλό για σένα χωρίς να πληγώνεις τους γύρω σου και απλά… keep walking (σε αυτό το τελευταίο έπαιξε λίγο ρόλο και η διαφήμιση του Johnny Walker που κάποτε ήταν εκτεταμένη).

Κάποια στιγμή, στα τελευταία χρόνια του πανεπιστημίου, ανακάλυψα τον Επίκουρο. Τον ήξερα σα φιλόσοφο της ύστερης αρχαιότητας, αλλά μια και δεν ήταν ποτέ στους πολύ δημοφιλείς, όπως οι φίρμες Σωκράτης, Πλάτωνας, Αριστοτέλης κλπ, δεν είχα δαπανήσει 10′ από το χρόνο μου για να μάθω τι δίδασκε.

Όταν έμαθα, εξεπλάγην. Γιατί ήταν πάνω κάτω αυτά που πίστευα πλέον κι εγώ. Αυτά που πιστεύουν και πολλοί άλλοι άνθρωποι που αγνοούν το όνομά του. Ο φιλόσοφος δεν έγινε μεγάλος στα μάτια μου επειδή είπε αυτά που είπε, αλλά που κατάφερε αυτά που είπε να επιβιώσουν στο χρόνο μέσα από τους μαθητές του.

Φαντάζομαι ότι στον Κήπο του, που περνούσε τη μέρα του με τους φίλους και συνομιλητές του, δεν είχε καμία πρόθεση να τους διδάξει τίποτε που θα του χάριζε υστεροφημία, αλλά μόνο ό,τι μπορούσε να τους οδηγήσει στην ευδαιμονία μέσα από την ηδονή (με την πιο ολοκληρωμένη έννοια της λέξης, κι όχι με την σύγχρονη) και την απελευθέρωση από το σωματικό πόνο και τις τεχνητές ανάγκες.

“H Σχολή των Αθηνών”, έργο του Ραφαήλ του 1511. Ο Επίκουρος απεικονίζεται στα αριστερά.

Επιμύθιο: Επισυνάπτω μόνο τη σελίδα της Wikipedia για τον Επίκουρο που είναι αρκετά συνοπτική και διαφωτιστική σχετικά με τα βασικά σημεία της φιλοσοφίας του. Όποιος θέλει μπορεί να αναζητήσει περισσότερα στο διαδίκτυο. Το μόνο που σας εγγυώμαι προσωπικά είναι ότι αν ενδιαφερθείτε πραγματικά και δουλέψτε αρκετά με τον εαυτό σας, θα βρείτε τον τρόπο να φτάνετε όλο και πιο συχνά σε μια γαλήνη ψυχής. Είναι το πρώτο βήμα για την ευτυχία.

Σημ.: έχετε ανοιχτά τα μάτια σας με όσους μιλάνε για τον Επίκουρο. Κάποιοι μπορεί να στηρίζουν τις πολιτικές θέσεις του επάνω του. Μάθετε τι έλεγε πρώτα ο Επίκουρος για την πολιτική, σκεφτείτε τι δίδαξε, πώς έζησε, και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

RELATED POST

Η ψυχική ασθένεια είναι ακόμα στιγματισμένη. Και φταίμε εμείς.

Στις 10 Οκτωβρίου ήταν η Παγκόσμια Ημέρας Ψυχικής Υγείας και για άλλη μια φορά την «γιορτάσαμε» κάνοντας ανάλαφρα αστειάκια και αναπαράγοντας τα…

Μήπως δεν βλέπουμε το bullying γιατί το κάνουμε κι εμείς οι ίδιοι;

Με αφορμή την ιστορία του 20χρονου Βαγγέλη Γιακουμάκη, ξεκίνησε επιτέλους μια μεγάλη συζήτηση για ένα φαινόμενο που εδώ και δεκαετίες…

“Δεν είμαι ομοφοβικός, αλλά…”

"...δε γουστάρω να βλέπω γκέι να φιλιούνται, δε γουστάρω να βλέπω άντρες ντυμένους γυναίκες, δε γουστάρω να βλέπω γυναίκες να…

Τα μέλη συμμοριών εμφανίζουν υψηλά ποσοστά ψυχοπαθολογίας

Η σχέση της βίας με την ψυχοπαθολογία και τα ναρκωτικά είναι ένα διαχρονικό θέμα το οποίο δεν έχει διερευνηθεί ακόμα εξ…