Διήγημα: Το μωρουλίνι

Μπορεί οι δύσπιστοι να το αρνηθούν, αλλά η ιστορία που ακολουθεί είναι πραγματική.  Μπορεί να μην γνωρίζω προσωπικά τους πρωταγωνιστές, αλλά διαβάζοντας τα γεγονότα σε δημοσιευμένο ΦΕΚ, θα προσπαθήσω να τα διηγηθώ όπως φαντάζομαι ότι συνέβησαν.  Και για όλα αυτά, οφείλω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στο φίλο μου το Γιώργο που με έκανε κοινωνό μιας τέτοιας είδησης… Α! Και για να μην κατηγορηθώ για ασεβή λόγο, οι λέξεις με τα πλάγια γράμματα είναι ακριβώς όπως αναφέρονται στο ΦΕΚ.

Η Αναστασία ήταν καθηγήτρια Φιλολογίας σε Λύκειο του Ρεθύμνου.  Απ’ όλα τα παιδιά της τάξης, όμως, είχε ιδιαίτερη αδυναμία σε ένα: το Γιώργο (όχι το φίλο μου, άλλον).  Μπορεί πολλοί να αναρωτηθούν τι ιδιαίτερο είχε ο Γιώργος, ίσως λίγοι να το είχαν προσέξει, αλλά η Αναστασία ήταν η μόνη που το εκθείαζε: το πιο σέξι σημείο του σώματος του… (ας μην πούμε το επίθετο) είναι το κωλαράκι του!  Μάλιστα.

Το… κωλαράκι του Γιώργου προφανώς ήταν τόσο σέξι και τόσο ελκυστικό που έκανε την Αναστασία να προβαίνει, όχι μόνο σε ασπασμό του μαθητή ενώπιον των μαθητών στην Τάξη, αλλά και σε… θώπευση των οπισθίων του μαθητή!   

Και για να μην προλάβουν κάποιοι να βγάλουν αυθαίρετα συμπεράσματα, σύμφωνα με μαρτυρίες, η Αναστασία δεν ήταν μια γυναίκα που περνούσε απαρατήρητη (μτφ.: ήταν υπέρβαρη).  Επειδή όμως, είχε υψηλή αυτοπεποίθηση και την είχε δει δασκάλα στον έρωτα, «Η Εμμανουέλα στο Ρέθυμνο» ένα πράμα, παρέσυρε το… μωρουλίνι της -όπως τον αποκαλούσε μέσα στην τάξη- σε καφετέρια της πόλης και του εξέφρασε την επιθυμία της να είναι η πρώτη γυναίκα που θα συνευρεθεί ερωτικά μαζί του και μετά από την άρνησή του, ότι θα τον περιμένει να ενηλικιωθεί (θέλει ο έρωτας θυσίες…!).

Ήταν τόσο πολύ τσιμπημένη μαζί του που έστελνε συμμαθητές του να τον βρουν σε αίθουσες ηλεκτρονικών, εκτός Σχολείου, οσάκις απουσίαζε (εδώ να κάνω κι ένα σχόλιο για τους συντάκτες του ΦΕΚ, που -για τους τύπους, τρομάρα τους…- φρόντισαν να βάλουν και ένα οσάκις, μετά το κωλαράκι και το μωρουλίνι).

Ήθελε ανά πάσα ώρα και στιγμή να ξέρει πού βρίσκεται και τι κάνει το μωρουλίνι της.  «Δεν θέλω να κοιτάει άλλες ο Γιώργος ΜΟΥ», ανέφερε ένα απόγευμα στο σχολείο, σε μια σκηνή ζηλοτυπίας.  Ενώ σε μια άλλη σκηνή, σύμφωνα πάντα με το ΦΕΚ, στο χορό της Γ’ Λυκείου, χορεύοντας η Αναστασία –θα τα ‘χε τσούξει και λίγο, προφανώς- φώναζε ενώπιων των μαθητών «Φέρτε μου το Γιώργο», αλλά ο Γιώργος… Λούης!

Δυστυχώς, ούτε αυτή η ιστορία μας έχει happy end.  Το σίγουρο όμως είναι ότι και αυτή η ιστορία κρύβει μια ειρωνεία:  η Αναστασία, μετά το Πειραματικό Λύκειο Ρεθύμνου, εργάστηκε ως Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (!)

 

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

RELATED POST

Ηχογραφημένα διηγήματα

Τα audiobooks είναι πολύ διαδεδομένα στο εξωτερικό, αλλά ελάχιστα στην Ελλάδα. Εδώ θα βρείτε ηχογραφημένα διηγήματα δικά μου, από επαγγελματίες…

Διήγημα: O Θάνατος της Παρθένου

Την γνώρισα πριν δέκα χρόνια, όταν ήμουν ακόμα στο Δημοτικό. Ήταν η μεγάλη μου ξαδέρφη και είχαμε το ίδιο όνομα:…

Διήγημα: Ο χαμένος θησαυρός

Η ιστορία έχει δημοσιευθεί στη συλλογή διηγημάτων Ένα Ταξίδι... Αλλιώς από τις Εκδόσεις Σαΐτα. Είχε πέντε χρόνια να πάει στο Χωριό.…

Διήγημα: Ο παπα-άθεος

Το σούσουρο που είχε γίνει στο χωριό εκείνα τα Χριστούγεννα δεν είχε προηγούμενο. Πήγαν οι άνθρωποι να παρακολουθήσουν τη λειτουργία…